ไอ้เรามันตัวสำรองคนหนึ่ง

เป็นเรื่องเก่าที่เอามาเล่าใหม่ ซึ่่งในวงการคนรักภาษาไทยก็มักพูดและเขียนถึงกันอยู่เสมอแต่ก็ยังไม่ค่อยมีใครเจอว่าพูดหรือเขียนที่ไหนบ้าง…

หลายคนคุ้นเคยกับคำสุภาพที่ชาวทำบัตรเชิญเข้าใจว่าใช้สำหรับการจองที่ในหนังรอบสื่อ คอนเสิร์ตสุดฮอต เวิร์กช็อปสุดฮิต อะไรก็ตามที่ “ต้องรบกวนสำรองที่นั่งไว้ก่อนนะคะ” หรือ ‘สำรองที่นั่งได้ที่….’

ที่มาของการเข้าใจผิดว่า ‘สำรองที่นั่ง’ เป็นคำสุภาพของคำว่า ‘จอง’ ไม่รู้ว่าเริ่มจากตรงไหน แต่รู้ว่าตอนนี้มันเป็นสิ่งที่ถูกที่ควรใช้ไปซะแล้ว อันที่จริงมัน…มันคนละความหมายกันนะเธอ!!
จองที่นั่ง
จอง หมายถึง แสดงความจำนงว่าต้องการสิ่งหนึ่งสิ่งใด เช่น เมื่อต้องการเดินทางจึงไปจองที่นั่งเครื่องบินหรือจองทัวร์ไว้ล่วงหน้า เพื่อให้แน่ใจว่าจะมีที่ให้ไปด้วยแน่นอน หรือภาพยนตร์สุดยอดที่เตรียมกวาดรางวัลทุกสาขา มีผู้ชมเยอะมากแน่ๆ กูต้องดูพร้อมอเมริกาให้ได้ ก็ควรไปจองตั๋วไว้ล่วงหน้า เพื่อให้แน่ใจว่าจะมีที่นั่งให้ได้ดูไปวิจารณ์ก่อนใครในโลกหล้า
สำรองที่นั่ง
สำรองที่นั่ง หมายความว่า จัดที่นั่งเผื่อไว้ เช่น ขสมก. สำรองที่นั่งไว้ให้พระภิกษุ ที่นั่งนั้นเรียกว่า ที่นั่งสำรองสำหรับพระภิกษุ หรือในงานแต่งงานก็อาจจะมีโต๊ะที่สำรองไว้ให้สำหรับแขกผู้หลักผู้ใหญ่ สำรอง อาจหมายถึงเตรียมเผื่อไว้ใช้ เมื่อของจริงหรือตัวจริงใช้การไม่ได้ เช่น นักฟุตบอลที่ได้นั่งที่ม้านั่งสำรอง (ซึ่งเค้าเหล่านี้ก็คงไม่ได้ตั้งใจจะจองที่นั่งนี้ไว้) คือนักฟุตบอลที่เตรียมไว้สำหรับเล่นแทนหากตัวจริงเกิดเจ็บป่วยหรือติดธุระลงแข่งไม่ได้ หรือคนที่มีแฟนก็ไม่มีใครอยากเป็นตัวสำรอง ทุกคนก็อยากเป็นตัวจริงของเธอทั้งนั้น (จริงมั้ย T_T) หรือ เงินสำรอง คือเงินที่เตรียมไว้เผื่อต้องใช้เงินมากกว่าเงินที่กะไว้เดิม (ซึ่งส่วนใหญ่ก็มักจะได้ใช้จริง แถมไม่พอด้วย)

สรุปเข้าใจอย่างบ้าน สำรองเป็นการบอกสถานะ ส่วนจองเป็นการกระทำ ดังนั้นจำไว้แค่ว่า เรายังเป็นตัวสำรอง ที่ต่อแถวจองเป็นตัวจริง…